De crisis en wat nu?

De crisis die wij nu meemaken is er eentje waar je niet op kunt en wilt voorbereiden. Iedere organisatie hoopt en verwacht dat je huidige situatie snel veranderd zodat het probleem zich beperkt.

Wat wel opvallend is dat er een aantal zaken aan de oppervlakte komen die ons zullen aanzetten tot nadenken. Ik wil niet te filosofisch worden, maar in deze tijd waarin we meer ruimte hebben voor reflectie wil ik toch de kans te baat nemen.

In de eerste plaats is een belangrijke ontwikkeling te zien op het continuüm egoïsme -altruïsme. De afgelopen 30 jaar is het neo-liberale gedachtengoed ongekend populair geweest. Het heeft ons veel voorspoed gebracht, door de markt zijn werk te laten doen.

De afgelopen anderhalve jaar was er al meer kritiek op dit gedachtengoed, vanwege het feit dat de markt soms zijn werk niet meer goed doet. Nu wordt extra zichtbaar dat de markt en het efficiency-denken niet overal in kan voorzien.

De afhankelijkheid van het buitenland als wordt gekeken naar bevoorrading, de schrijnende verschillen tussen arm en rijk in wat voor vorm dan ook, maar ook de bereidheid van mensen om samen te werken. Ook de rol van de overheid is opeens totaal anders, en zien wij niet meer alleen als leverancier van diensten, maar ook als hoeder van de samenleving. Ook worden bedrijven die toch nog proberen een ‘slaatje te slaan’ uit de crisis, zoals Roche en Adidas genadeloos aangepakt door maatschappij en politici.

Wat ook opvallend is, is de definitieve doorbraak van het toepassen van digitale hulpmiddelen. Iedereen zal het erover eens zijn dat het een mooie aanvulling is op het repertoire dat wij reeds tot onze beschikking hadden, maar dat er veel nieuwe mogelijkheden zijn bijgekomen. Een shift in digitale diensten om ons te ondersteunen, maar ook om bepaalde diensten beschikbaar te houden en te krijgen. Het gaat dan niet alleen over de digitale dienstverlening die betrekking heeft op vergaderen, maar ook over de veranderingen in de logistiek.

Een risico dat wordt gelopen is dat er nu ook een nadruk komt op het voorbereiden op dit soort risico’s. Ervaren controllers weten als geen ander dat wanneer zich een force majeure zich voordoet, dit enorme consequenties heeft. Een controller weet ook dat je je hiertegen nooit kunt wapenen. Voor de meesten van ons is deze crisis namelijk ‘once in a lifetime’.

Wat wel blijvend zal zijn is het nadenken over een ander maatschappelijk perspectief waarbij het altruïsme iets meer nadruk krijgt dan tot de Corona crisis. Controllers moeten daar over nadenken. Misschien is het boekje ‘de onvolkomenheid van de mens’ een mooie om mee te beginnen.

Over veranderingen in het businessmodel ga ik u de volgende keer berichten, want er zijn ook organisaties die blijvend veranderen